Katja in Florence

,

Er zijn weinig dingen waar mijn dochter gelukkiger van wordt dan van ijs. Ergens zou me dat wellicht moeten verontrusten, maar de enorme glimlach die een hoorntje met een flinke dot romige zoetigheid er bovenop op haar lieve bolletje tevoorschijn tovert, is het beetje ouderlijke schuldgevoel meer dan waard.

We zijn in Toscane, bekend om haar fantastische keuken, de prachtige heuvellandschappen, geweldige wijnen en bijbehorende kastelen. Maar ook, en zeker niet in de laatste plaats, vanwege het artisanale ijs.

Het blijft een eindeloze discussie of roomijs óf sorbetijs je favoriet is. Op de plek waar wij alles over dit ambacht mochten leren, zijn ze in beide varianten zeer bedreven. Gelateria di Castellina in het plaatsje Chianti staat al jarenlang bekend om zijn geweldige ijs. Hierdoor is het intussen een plek geworden waar mensen van heinde en verre naartoe komen voor gelati. (Overigens ook zeer de moeite waard als je geen kinderen hebt!)

Sammie en haar beste vriendinnetje Steffie die met ons mee op vakantie was, verheugden zich scheel op dit uitje. Dansend en gillend renden ze het ijsparadijs binnen. We waanden ons Sjakie in de chocoladefabriek! Wat een sprookjesachtig beeld, ál die kleuren, ál die smaken. Naast de klassieke smaken als vanille, chocolade en aardbei, was er ricotta e fichi, sapori di sicilia en cioccolato al peperoncino. Wij waren in de bevoorrechte positie het ijs van vijgen en kaas te proeven. De meisjes konden deze wat uitdagende smaak beduidend minder waarderen, maar deden heel braaf net alsof.

De ijs quiz die we daarna moesten doen, deden we een stuk minder goed dan verwacht, hahaha. “Appel!” “Banaan!” “Meloen!”, riepen we ieder voor zich met veel overtuiging. Het was peer. Ons bezoek aan deze ijssalon zal ik niet snel vergeten, en de meisjes al helemaal niet. De passie en toewijding waarmee deze twee ijsgoeroes, Chiara en Simone, elke dag proberen het lekkerste ijs ooit te maken en steeds weer nieuwe smaken te creëren is werkelijk ontroerend.

Met twee kinderen op pad. Je moet je van tevoren instellen op weinig in je eentje aan de rand van het zwembad met een boekje. Maar als je dat doet, is het heerlijk je over te geven aan het ritme en de grillen van twee 8 jarigen. Op tijd naar bed, vroeg op en dan in een nog net iets te koud zwembad springen, omdat, ja, waarom eigenlijk? Omdat het een zwembad is en zwembaden hebben een nogal onweerstaanbare aantrekkingskracht op kleine muppets. En een beetje coole moeder doet mee natuurlijk. Nou goed, je bent daarna wel lekker wakker.

Onze accommodatie ligt om stil van te worden zo mooi in het landschap dat je elke keer weer doet zuchten van bewondering. Een keukentje, fijne kamers, terrasje buiten waar we elke ochtend ontbijten. ‘s Avonds trekken we onze mooiste jurkjes aan voor een diner in het restaurant dat bij deze enorm relaxte plek hoort. We kammen onze net gewassen haren. Via de meisjes voel ik weer de opwinding die ik vroeger voelde als we op de camping ‘s avonds ingesmeerd met after sun bij en met onze leukste pakjes aan bij onze bungalowtent gingen eten.

Wat een goeie gesprekken kan je hebben met 8-jarigen trouwens! Na het eten werd de muziek iets harder gezet en dansten Sammie en ik tussen de tafels. De obers klapten en lachten. Deze intieme plek voelde als een familie die je na lange tijd weer ziet.

Deel deze pagina: